در تعيين مدت نسبت به عيب عنين بودن وجود حاكم شرط است به اين معنا كه مدت مزبور را حاكم بايد معين كند . شارح ( ره ) مىفرماين : وجود حاكم صرفا در تعيين وقت است نه جواز فسخ عقد بعد از سپرى شدن وقت از اينرو زن پس از انقضاء وقت خود مستقلا و بدون اذن از حاكم مىتواند عقد را فسخ نمايد . قوله : فى ضرب اجل العنة : قبلا گفته شد مردى كه به مرض عنّه مبتلا است پس از مراجعه همسرش به حاكم وى مرد را براى يكسال مهلت مىدهد پس مقصود از [ اجل العنة ] همين يكسال است و كلمه [ ضرب ] در اينجا به معناى تعيين مىباشد . قوله : لا فى فسخها بعده : ضمير در [ فسخها ] به زوجه و در [ بعده ] به اجل راجعست . قوله : بل تستقل به حينئذ : ضمير فاعلى در [ تستقل ] به زوجه و در [ به ] به فسخ راجع بوده و مقصود از [ حينئذ ] حين بعد الاجل مىباشد . متن : و يقدم قول منكر العيب مع عدم البينة ، لأصالة عدمه فيكون مدعيه هو المدعي فعليه البينة و على منكره اليمين ، و لا يخفى أن ذلك فيما لا يمكن الوقوف عليه كالجب و الخصاء ، و إلا توصل الحاكم إلى معرفته . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : در اختلاف بين زوجين كه يكى مدعى عيب و ديگرى منكر آنست در صورتى كه مدّعى بيّنه و شاهد نداشته باشد قول منكر